Κατάλογος μοναρχών της Σκωτίας
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c5/Royal_Banner_of_Scotland.svg/300px-Royal_Banner_of_Scotland.svg.png)
Ο μονάρχης της Σκωτίας ήταν ο ηγεμόνας του βασιλείου της Σκωτίας. Σύμφωνα με την παράδοση πρώτος βασιλιάς της Σκωτίας και ιδρυτής του βασιλείου ήταν ο Κένεθ Μακ Άλπιν (843). Η πορεία από το βασίλειο των Πίκτων στο βασίλειο της Άλμπα είναι προϊόν μεσαιωνικού θρύλου, η αλλαγή στον τίτλο από βασιλιάς των Πίκτων σε βασιλιάς της Άλμπα έγινε την εποχή του Ντόναλντ Β΄ της Σκωτίας στα τέλη του 9ου αιώνα όταν η γλώσσα των χρονικών άλλαξε από τη Λατινική στην καθομιλούμενη. Εκείνη την περίοδο, η λέξη Άλμπα στα Γαελικά αναφερόταν στο Βασίλειο των Πίκτων αν και παλιότερα κατέγραφε ολόκληρη τη Μεγάλη Βρετανία.[1]
Το Βασίλειο των Πίκτων έγινε γνωστό ως βασίλειο της Άλμπα στα Γαελικά, η ονομασία μεταφράστηκε στα Αγγλικά σε Σκωτία, οι όροι διατηρούνται σε όλες τις γλώσσες έως σήμερα. Στα τέλη του 11ου αιώνα οι Σκωτσέζοι βασιλείς χρησιμοποίησαν τον όρο βασιλιάς των Σκώτων για τον εαυτό τους στα Λατινικά. Ο τίτλος του Βασιλιά των Σκώτων έπεσε σε αχρηστία το 1707 όταν η Σκωτία συγχωνεύθηκε με το βασίλειο της Αγγλίας για να δημιουργήσουν το Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας. Η Άννα της Μεγάλης Βρετανίας έγινε η τελευταία μονάρχης της Σκωτίας και της Αγγλίας και η πρώτη μονάρχης της Μεγάλης Βρετανίας. Τα δύο βασίλεια είχαν κοινό μονάρχη από το 1603 με την Ένωση των Στεμμάτων, ο Κάρολος Β΄ της Αγγλίας ήταν ο τελευταίος μονάρχης που στέφθηκε βασιλιάς της Σκωτίας στη Σκόουν (1651).
Οικόσημο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]-
Οικόσημο της Σκωτίας (12ος αι.–1603)
-
Οικόσημο της Σκωτίας (1603–1651)
-
Οικόσημο της Σκωτίας (1660–1689)
-
Οικόσημο της Σκωτίας (1689–1694)
-
Οικόσημο της Σκωτίας (1694–1702)
-
Οικόσημο της Σκωτίας (1702–1707)
Όρκος της Στέψης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Όρκος της Στέψης που ορκίστηκε κάθε Βασιλιάς των Σκώτων από τον Ιάκωβο ΣΤ΄ έως τον Κάρολο Β΄ εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο της Σκωτίας το 1567. Ο όρκος ήταν ο εξής:
« | Εγώ, ο/η τάδε, υπόσχομαι πιστά, ενώπιον του αιώνιου Θεού μου, ότι κατά τη διάρκεια όλης της Πορείας της Ζωής μου, Εγώ θα υπηρετήσω τον ίδιο τον Αιώνιο, τον Θεό μου, με το ύψιστο της Δύναμής μου, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του στον πιο Άγιο Λόγο του, που αποκαλύφθηκε και περιέχεται στη Νέα και την Παλαιά Διαθήκη· και σύμφωνα με τον ίδιο Λόγο θα διατηρήσω την αληθινή θρησκεία του Ιησού Χριστού, την κήρυξη του Αγίου Λόγου του, και τη σωστή τέλεση των Μυστηρίων του, τώρα ειλημμένα και εξασκημένα μέσα σε αυτό το Βασίλειο· και θα καταργήσω και θα αντιταχθώ σε κάθε λάθος Θρησκεία αντίθετη προς αυτά· και θα κυβερνήσω τον Λαό που τέθηκε υπό την Ευθύνη του, σύμφωνα με τη Θέληση και την Εντολή το Θεού, αποκεκαλυμμένη στον προαναφερθέντα Λόγο του, και σύμφωνα με τους αγαστούς Νόμους και Συντάγματα που υπάρχουν σε αυτό το Βασίλειο, τα οποία σε μηδεμία περίπτωση θα είναι απεχθή προς τον λεχθέντα Λόγο του Αιώνιου, του Θεού μου· και θα προσφέρω στον ύψιστο βαθμό μου στην Εκκλησία του Θεού και όλους τους Χριστιανούς ανθρώπους αληθινή και τέλεια Ειρήνη στις επερχόμενες εποχές· τα Δικαιώματα και τα Μισθώματα, με όλα τα δίκαια προνόμια του Στέμματος της Σκωτίας, θα διατηρήσω και θα κρατήσω απαραβίαστα, και ούτε θα τα μεταφέρω ούτε θα τα αποξενώσω· Θα απαγορεύσω και θα καταπνίξω σε όλα τα Φέουδα και όλες τις Υποδιαιρέσεις τους την Κλοπή, την Καταπίεση και κάθε είδους Αδικία· σε όλες τις Κρίσεις, θα επιβάλλω και θα φροντίσω ότι η Δικαιοσύνη και η Ισότητα θα διατηρηθούν σε όλα τα πλάσματα χωρίς εξαίρεση, και ας είναι ελεήμονας σε εμένα και εσάς ως Λόρδος και Πατέρας όλων των Ελέων· και έξω από όλες τις γαίες μου και την αυτοκρατορία μου θα προσέχω ώστε να εκριζώσω όλες τις Αιρέσεις και τους Εχθρούς προς την αληθινή Λατρεία του θεού, ότι θα καταδικαστούν από την αληθινή Εκκλησία του Θεού για τα προαναφερόμενα Εγκλήματα· και επιβεβαιώνω πιστά τα ανωτέρω γραμμένα Πράγματα με τον επίσημο μου Όρκο. | » |
Ο Όρκος της Στέψης που πήραν η Μαρία Β΄ της Αγγλίας, ο Γουλιέλμος Γ΄ της Αγγλίας και η Άννα της Μεγάλης Βρετανίας εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο της Σκωτίας στις 18 Απριλίου 1689.[2] Ο όρκος ήταν ο εξής:
« | Εμείς, ο βασιλιάς και η βασίλισσα της Σκωτίας, πιστά υποσχόμαστε και ορκιζόμαστε, παρουσία του Αιωνίου Θεού ότι καθ'όλη την πορεία της ζωής μας θα υπηρετούμε τον ίδιο αιώνιο Θεό, στο μέγιστο της δύναμής μας, σύμφωνα με όσα απαίτησε στον Ιερό Λόγο του και αποκάλυψε στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Σύμφωνα με τον ίδιο λόγο θα διατηρήσουμε την αληθινή θρησκεία του Ιησού Χριστού, την κήρυξη του Ιερού Λόγου του, και τη σωστή διεξαγωγή των μυστηρίων, που τώρα είναι αποδεκτά και και κηρύσσονται στα όρια του βασιλείου της Σκωτίας. Θα αντισταθούμε σε κάθε ψευδή Θρησκεία αντίθετη προς τα παραπάνω, και θα κυβερήσουμε το λαό που ανατέθηκε στην ευθύνη μας σύμφωνα με τη Θέληση και την εντολή του Θεού, που αποκαλύφθηκε στον προαναφέρόμενο Λόγο του, και σύμφωνα με τους αξιέπαινους νόμους και Συντάγματα που δεχτήκαμε σε αυτό το βασίλειο. Κανένας τρόπος διακυβέρνησης δεν πρέπει να είναι δυσάρεστος στον λόγο του Αιώνιου Θεού, θα αφιερώσουμε όλες τις δυνάμεις μας στη Σκωτική εκκλησία και σε ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο και θα κυβερνήσει η ειρήνη σε ολόκληρο το βασίλειο. Θα συνεχίσουμε να κρατούμε περιορισμένες όλες τις εξουσίες του στέμματος, δεν θα αποξενωθούμε από τον λαό, δεν θα καταπιέσουμε κανέναν στο βασίλειο μας, η δικαιοσύνη και η ισότητα θα υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους χωρίς εξαίρεση, εμείς σαν ηγεμόνες και πατέρες του λαού θα είμαστε ευσπλαχνικοί με όλους το ίδιο. Θα εκριζώσουμε όλους του αιρετικούς και εχθρούς της αληθινής θρησκείας του Θεού, που θα καταδικάζονται από την αληθινή εκκλησία για τα προαναφερόμενα εγκλήματα, από τα εδάφη και την αυτοκρατορία της Σκωτίας. Και πιστά βεβαιώνουμε ότι θα τηρήσουμε όλα τα παραπάνω με όρκο. | » |
Κατάλογος μοναρχών της Σκωτίας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η οικογένεια του Κένεθ Α΄ της Σκωτίας ή Κένεθ μακ Άλπιν ονομάστηκε Οίκος του Άλπιν ή Οίκος των Αλπινιδών. Οι απόγονοι του Κένεθ Α΄ χωρίστηκαν σε δυο κλάδους : τον κλάδο του μεγαλύτερου γιου του Κωνσταντίνου Α΄ και τον κλάδο του μικρότερου γιου του Εντ μακ Κένεθ., η διεκδίκηση της εξουαίας ανάμεσα στους δυο κλάδους ήταν πολύ σκληρή μετά τον θάνατο κάθε βασιλιά θα ακολουθούσε η δολοφονία κάποιου διεκδικητή από τον άλλο κλάδο. Στα τέλη του 10ου αιώνα ο δεύτερος κλάδος ξεκληρίστηκε και συνεχίστηκε με τον κλάδο του Κωνσταντίνου Α΄ μέχρι τον τελευταίο εκπρόσωπο της δυναστείας τον Μάλκολμ Β΄ της Σκωτίας που πέθανε χωρίς γιους (1034) Ο θρόνος μετέβη στη συνέχεια στον εγγονό του Μάλκολμ Β΄ από την κόρη του Μπεθόκ Ντάνκαν Α΄ της Σκωτίας και στους απογόνους του τον Οίκο του Ντάνκελντ
Όνομα (Σύγχρονο Γαελικό όνομα) (Μεσαιωνικό Γαελικό όνομα) |
Πορτραίτο | Μεσαιωνικός Τίτλος | Ψευδώνυμο | Θέση στη Δυναστεία (Πατρικός Οίκος) |
Θέση στη Δυναστεία (Μητρικός Οίκος) |
---|---|---|---|---|---|
Κένεθ μακ Αλπίν (Coinneach mac Ailpein) 843 - 858 [3] |
![]() |
Rex Pictorum | An Ferbasach, (Ο Κατακτητής) [4] | γιος του γιος του Αλπίν μακ Εχντάχ | |
Ντόναλντ μακ Αλπίν (Domhnall mac Ailpein) 858 - 862 |
![]() |
Rex Pictorum | γιος του γιος του Αλπίν μακ Εχντάχ | ||
Κωνσταντίνος μακ Κένεθ (Coiseam mac Choinnich) 862 - 877 |
![]() |
Rex Pictorum | An Finn-Shoichleach, (Ο οινο-γενναιόδωρος)[5] | γιος του Κένεθ μακ Αλπίν | |
Εντ μακ Κένεθ 877 - 878 |
![]() |
Rex Pictorum | Aed of the White Flowers, (Εντ των λευκών ανθέων) the wing-footed, (Φτεροπόδαρος) |
γιος του Κένεθ μακ Αλπίν | |
Γκίρικ (Griogair mac Dhunghail) 878 - 899 |
![]() |
Rex Pictorum | Mac Rath, (Γιος της τύχης)[6] | γιος του Ντόναλντ Α΄ της Σκωτίας υπό αμφισβήτηση |
|
Έοχεντ μακ Ρουν 878 - 889 |
Rex Pictorum | Ρουν απ Άρθγκαλ | Έοχεντ κόρη του Κένεθ μακ Αλπίν | ||
Ντόναλντ Β΄ της Σκωτίας (Domhnall mac Choiseim) 889 - 900 |
![]() |
Ri Alban / Rex Scottorum | Dasachtach, (ο Κακός)[7] | γιος του Κωνσταντίνου μακ Κένεθ | |
Κωνσταντίνος Β΄ της Σκωτίας (Constantin mac Aeda) (Coiseam mac Aoidh) 900 - 943 |
![]() |
Ri Alban / Rex Scottorum | An Midhaise, (Ο μεσήλικος).[8] | γιος του Εντ μακ Κένεθ | |
Μάλκολμ Α΄ της Σκωτίας 943 - 954 |
![]() |
Ri Alban / Rex Scottorum | An Bodhbhdercc, (Ο Επικίνδυνος ερυθρός)[9] | γιος του Ντόναλντ Β΄ της Σκωτίας | |
Ίντουλφ της Σκωτίας (An Ionsaighthigh) 954 - 962 [10] |
![]() |
Ri Alban / Rex Scottorum | An Ionsaighthigh, (Ο Επιδρομέας)[11] | γιος του Κωνσταντίνου Β΄ της Σκωτίας | |
Ντάφ της Σκωτίας (Dubh mac Mhaoil Chaluim) 962 - 967 |
![]() |
Ri Alban / Rex Scottorum | Den, (Ο Σφοδρός) Niger, "the Black"[12] |
γιος του Μάλκολμ Α΄ της Σκωτίας | |
Κούλεν της Σκωτίας 967 - 971 |
![]() |
Ri Alban / Rex Scottorum | An Fionn, (Ο Λευκός)[13] | γιος του Ίντουλφ της Σκωτίας | |
Αμλάιμπ της Σκωτίας 971 - 977 |
Ri Alban / Rex Scottorum | γιος του Ίντουλφ της Σκωτίας | |||
Κένεθ Β΄ της Σκωτίας (Coinneach mac Mhaoil Chaluim) 971 - 995 |
![]() |
Ri Alban / Rex Scottorum | An Fionnghalach, (Ο Αδελφοκτόνος)[14] | γιος του Μάλκολμ Α΄ της Σκωτίας | |
Κωνσταντίνος Γ΄ της Σκωτίας (Causantin mac Cuilein) (Coiseam mac Chailein) 995 - 997 |
![]() |
Ri Alban / Rex Scottorum | Constantinus Calvus, (Κωνσταντίνος Κάλβους) Constantine the Bald |
γιος του Κούλεν της Σκωτίας | |
Κένεθ Γ΄ της Σκωτίας (Coinneach mac Dhuibh) 997 - 1005 |
![]() |
Ri Alban / Rex Scottorum | An Donn, (Ο Αρχηγικός) An Donn, (Ο Σκοτεινός).[15] |
γιος του Ντάφ της Σκωτίας | |
Μάλκολμ Β΄ της Σκωτίας (Mael Coluim mac Cinaeda) (Maol Chaluim mac Choinnich) 1005 - 1034 |
![]() |
Ri Alban / Rex Scottorum | Forranach, (Ο Καταστροφέας)[16] | γιος του Κένεθ Β΄ της Σκωτίας |
Οίκος του Ντάνκελντ (1034–1286)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Ντάνκαν Α΄ της Σκωτίας διαδέχθηκε στον θρόνο τον από μητέρα παππού του Μάλκολμ Β', μετά από ανεπιτυχή βασιλεία έπεσε σε μάχη από τον Μάκβεθ της Σκωτίας που είχε μια μακρά και σχετικά επιτυχημένη βασιλεία. Σε σειρά μαχών μεταξύ 1057 και 1058, ο γιος του Ντάνκαν Μάλκολμ Γ΄ νίκησε και σκότωσε τον Μάκβεθ και τον θετό γιο του Λούλαχ της Σκωτίας από τον Οίκο του Μόρεϊ και ανέβηκε στον θρόνο. Οι δυναστικές έριδες δεν τελείωσαν εκεί: με τον θάνατο του Μάλκολμ σε μάχη ο αδελφός του Ντόναλντ Γ΄ της Σκωτίας σφετερίστηκε τον θρόνο από τους γιους του Μάλκολμ και τους έδιωξε από τη Σκωτία. Ακολούθησε εμφύλιος πόλεμος ο Ντόναλντ Γ΄ συμμάχησε με τον γιο του Μάλκολμ Εδμούνδο εναντίον των υπόλοιπων γιων του Μάλκολμ που υποστηρίχτηκαν από τους Άγγλους με ηγέτη αρχικά τον Ντάνκαν Β΄ και στη συνέχεια τον Έντγκαρ. Ο Έντγκαρ θριάμβευσε στέλνοντας τον θείο και τον αδελφό του σε μοναστήρια. Ο Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας μικρότερος γιος του Μάλκολμ Γ΄ άλλαξε τους κανόνες διαδοχής καθιερώνοντας την πρωτοτοκία, η διαδοχή του θρόνου θα γινόταν από τον πατέρα στον μεγαλύτερο γιο.
Όνομα (Σύγχρονο Γαελικό όνομα) (Μεσαιωνικό Γαελικό όνομα) |
Πορτραίτο | Μεσαιωνικός Τίτλος | Ψευδώνυμο | Θέση στη Δυναστεία (Πατρικός Οίκος) |
Θέση στη Δυναστεία (Μητρικός Οίκος) |
---|---|---|---|---|---|
Ντάνκαν Α΄ (Donnchadh mac Crìonain) (Donnchad mac Crínáin) 1034–1040 |
![]() |
Rí Alban | An t-Ilgarach "The Diseased" "The Sick"[17] |
εγγονός του Μάλκολμ Β΄ (Οίκος των Αλπίνων) |
γιος της Bethóc, Eldest κόρης του Μάλκολμ Β΄ (Οίκος των Αλπίνων) |
Μάκβεθ (MacBheatha mac Fhionnlaigh) (Mac Bethad mac Findláich) 1040–1057 |
![]() |
Rí Alban | Rí Deircc "The Red King"[18] |
1) γιος του Mormaer Findláech 2) εγγονός του Μάλκολμ Β΄ 3) σύζυγος της Gruoch ingen Boite, εγγονή του Κέννεθ Γ΄ |
γιος άγνωστης κόρης ή εγγονής του Μάλκολμ Β΄ (Οίκος των Αλπίνων) |
Λούλαχ (Lughlagh mac Gille Chomghain) (Lulach mac Gille Comgaín) 1057–1058 |
— | Rí Alban | Tairbith "The Unfortunate"[18] - Fatuus, "the Foolish"[19] |
1) γιος του Gille Coemgáin of Moray 2) εγγονός του Κέννεθ Γ΄ (Οίκος των Αλπίνων) |
γιος της Gruoch ingen Boite, εγγονής του Κέννεθ Γ΄ |
Μάλκολμ Γ΄ (Κάνμορ) (Maol Chaluim mac Dhonnchaidh) (Máel Coluim mac Donnchada) 1058–1093 |
![]() |
Rí Alban / Scottorum basileus | ; Cenn Mór ("Canmore") "Great Chief"[20] |
γιος του Ντάνκαν Α΄ | γιος της Σύμπιλ, αδελφή του κόμη της Νορθάμπριας, Σάιγουαρντ (Οίκος του Κνούτου του Μεγάλου) |
Ντόναλντ Γ΄ (Ντόναλμπαν) (Dòmhnall mac Dhonnchaidh) (Domnall mac Donnchada) 1093–1097 |
— | Rí Alban | Bán "The Fair" |
γιος του Ντάνκαν Α΄ | |
Ντάνκαν Β΄ (Donnchadh mac Mhaoil Chaluim) (Donnchad mac Maíl Choluim) 1094 |
![]() |
Rí Alban / Rex Scottorum | γιος του Μάλκολμ Γ΄ | ||
Έντγκαρ (Eagar mac Mhaoil Chaluim) (Étgar mac Maíl Choluim) 1097–1107 |
![]() |
Rí Alban / Rex Scottorum | Probus "The Valiant"[21] |
γιος του Μάλκολμ Γ΄ | |
Αλέξανδρος Α΄ (Alasdair mac Mhaoil Chaluim) (Alaxandair mac Maíl Choluim) 1107–1124 |
Rí Alban / Rex Scottorum | "The Fierce"[22] | γιος του Μάλκολμ Γ΄ | ||
Δαυΐδ Α΄ (Dàibhidh mac Mhaoil Chaluim) (Dabíd mac Maíl Choluim) 1124–1153 |
![]() |
Rí Alban / Rex Scottorum | "The Saint"[23] | γιος του Μάλκολμ Γ΄ | |
Μάλκολμ Δ΄ (Maol Chaluim mac Eanraig) (Máel Coluim mac Eanric) 1153–1165 |
![]() |
Rí Alban / Rex Scottorum | Virgo "The Maiden" - Cenn Mór, "Great Chief"[20] |
εγγονός του Δαυΐδ Α΄ | |
Γουλιέλμος Α΄ "ο Λέων" (Uilleam mac Eanraig) (Uilliam mac Eanric) 1165–1214 |
![]() |
Rí Alban / Rex Scottorum | "The Lion" - Garbh, "The Rough"[24] |
εγγονός του Δαυΐδ Α΄ | |
Αλέξανδρος Β΄ (Alasdair mac Uilleim) (Alaxandair mac Uilliam) 1214–1249 |
Rí Alban / Rex Scottorum | γιος του Γουλιέλμου Α΄ | |||
Αλέξανδρος Γ΄ (Alasdair mac Alasdair) (Alaxandair mac Alaxandair) 1249–1286 |
![]() |
Rí Alban / Rex Scottorum | γιος του Αλεξάνδρου Β΄ |
Οίκος του Σβέρε (1286–1290), αμφισβητείται
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο τελευταίος βασιλιάς του Οίκου των Ντάνκελντ ο Αλέξανδρος Γ΄ απέκτησε δύο γιους και μια κόρη τη Μαργαρίτα της Σκωτίας σύζυγο του Έρικ Β΄ της Νορβηγίας και τα τρία του παιδιά είχαν πεθάνει πριν τον ίδιο (1286), η Μαργαρίτα απέκτησε μια κόρη τη Μαργαρίτα της Νορβηγίας. Ο Αλέξανδρος Γ΄ ξαναπαντρεύτηκε για να αποκτήσει διάδοχο αλλά πέθανε σε ένα ατύχημα με άλογο (1286) αφήνοντας τη δεύτερη σύζυγο του Γιολάντα της Ντρε έγκυος αλλά το παιδί δεν γεννήθηκε. Η Συνθήκη του Σόλσμπερι αναγνώρισε βασίλισσα των Σκωτσέζων την εγγονή του Αλεξάνδρου Γ΄, Μαργαρίτα της Νορβηγίας ή "Κόρη της Νορβηγίας". Η Μαργαρίτα παρέμεινε στον πατέρα της στη Νορβηγία, το φθινόπωρο του 1290 σε ηλικία 7 ετών στάλθηκε στη Σκωτία αλλά πέθανε στο ταξίδι στο Όρκνεϊ πριν φτάσει στη Σκωτία και δεν στέφθηκε βασίλισσα.
Όνομα | Πορτραίτο | Γέννηση | Γάμος/οι | Θάνατος | Θέση στη Δυναστεία |
---|---|---|---|---|---|
Μαργαρίτα Κόρη της Νορβηγίας 1286–1290 |
![]() |
περ. Απρίλιος 1283 Νορβηγία κόρη του Έρικ Β΄ της Νορβηγίας και της Μαργαρίτας της Σκωτίας |
άγαμη | Σεπτέμβριος/Οκτώβριος 1290 Όρκνεϊ 7 ετών |
εγγονή του Αλέξανδρου Γ΄ |
Πρώτη Μεσοβασιλεία (1290–1292)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οίκος του Μπάλλιολ (1292–1296)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο θάνατος της Μαργαρίτας της Νορβηγίας προκάλεσε μεγάλη κρίση διαδοχής, η γραμμή του Γουλιέλμου Α' εξέλιπε αφού δεν υπήρχε διάδοχος κατά πρωτοτοκία. Δεκατρείς υποψήφιοι εμφανίστηκαν, οι επιφανέστεροι ήταν ο Τζον ντε Μπάλιολ, δισέγγονος του νεαρότερου αδελφού του Γουλιέλμου Α΄, Ντέιβιντ του Χάντινγκτον, και ο Ρόμπερτ Μπρους, Λόρδος του Άναντεϊλ, εγγονός του Ντέιβιντ του Χάντινγκτον. Οι Σκωτσέζοι ευγενείς κάλεσαν τον Εδουάρδο Α' της Αγγλίας να λύσει τη διαφορά· εκείνος ανταποκρίθηκε αλλά ανάγκασε τους Σκωτσέζους να ορκιστούν πίστη στον ίδιο ως επικυρίαρχο. Νέος βασιλιάς εξελέγη ο Τζον Μπάλιολ, αδύναμος και ανίκανος αναγκάστηκε σε παραίτηση από τον Εδουάρδο Α΄ (1296) που προσπάθησε να κατακτήσει τη Σκωτία.
Όνομα | Πορτραίτο | Γέννηση | Γάμος/οι | Θάνατος | Θέση στη Δυναστεία |
---|---|---|---|---|---|
Τζων Μπάλλιολ (επίσης Ιωάννης της Σκωτίας) Toom Tabard ("Empty Cloak") (Iain Balliol) 1292–1296 |
![]() |
περ. 1249 | Ισαβέλλα του Βαρέν 9 Φεβρουαρίου 1281 τουλαχιστον ένα παιδί[25] |
δισέγγονος του Δαυΐδ του Χάντιγκτον (αδελφός του Γουλιέλμου Α΄) |
Δεύτερη Μεσοβασιλεία (1296–1306)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οίκος των Μπρους (1306–1371)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Επί μια δεκαετία ο θρόνος της Σκωτίας έμεινε κενός, οι Σκωτσέζοι αρνήθηκαν την Αγγλική κυριαρχία αρχικά ο Γουίλιαμ Γουάλας και στη συνέχεια ο Ροβέρτος Α΄ της Σκωτίας εγγονός του διεκδικητή του 1292 πολέμησαν εναντίον των Άγγλων. Ο Ροβέρτος Μπρους και οι οπαδοί του δολοφόνησαν τον αντίπαλο διεκδικητή του θρόνου Ιωάννη Γ΄ Κόμυν, λόρδο του Μπάντενοχ στις 10 Φεβρουαρίου 1306 στο Γκρεϊφράιαρς, στην εκκλησία του Ντάμφρις, αμέσως μετά ο Ροβέρτος Μπρους στέφθηκε βασιλιάς των Σκωτσέζων στη Σκον. Ο δυναμικός Εδουάρδος Α΄ της Αγγλίας πέθανε (1307) και τον διαδέχθηκε ο ανίκανος γιος του Εδουάρδος Β΄ της Αγγλίας, ο μαχητικός Ροβέρτος Μπρους εκμεταλλεύτηκε το πλεονέκτημα για να ελευθερώσει τη χώρα του από τους Άγγλους. Οι Σκωτσέζοι συνέτριψαν τους Άγγλους στη μάχη του Μπάνοκμπερν (1314) και οι Άγγλοι αναγκάστηκαν να αποδεκτούν τη Σκωτσέζικη ανεξαρτησία (1329). Ο γιος και διάδοχος του Ροβέρτου Μπρους Δαυίδ Β΄ της Σκωτίας ήταν ακόμα μικρό παιδί την εποχή που διαδέχτηκε τον πατέρα του με αποτέλεσμα οι Άγγλοι να επαναλάβουν τις επιδρομές εναντίον των Σκωτσέζων. Ο Δαυίδ Β΄ δραπέτευσε και οι Άγγλοι τοποθέτησαν στον θρόνο τον ευνοούμενο τους Έντουαρντ Μπάλλιολ γιο του Τζων Μπάλλιολ, παρέδωσε τις νότιες επαρχίες της Σκωτίας στους Άγγλους αλλά σύντομα ανατράπηκε από τον Δαυίδ Β΄. Ο Δαυίδ Β΄ πέρασε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του σε εξορία στη Γαλλία, οι Άγγλοι του επέτρεψαν να επιστρέψει στη Σκωτία το 1357, πέθανε άτεκνος (1371) και ο Οίκος του Μπρους ξεκληρίστηκε.
Όνομα | Πορτραίτο | Γέννηση | Γάμος/οι | Θάνατος | Θέση στη Δυναστεία |
---|---|---|---|---|---|
Ροβέρτος Α΄ ο Καλός (Roibert a Briuis) 1306–1329 |
![]() |
11 Ιουλίου 1274 Κάστρο του Τάρνμπερρυ, Αϋρσάιρ γιος του Ροβέρτου του Μπρους και της Μάρτζορι, κόμισσα του Κάρικ[26] |
Ισαβέλλα του Μαρ 1295 μία κόρη Ελισάβετ του Μπουργκ Writtle, Έσσεξ, Αγγλία 1302 τρία παιδιά |
7 Ιουνίου 1329 Αρχοντικό του Κάρντρος Ντανμπαρτονσάιρ 54 ετών |
τρισέγγονος του Δαυΐδ του Χάντιγκτον (αδελφός του Γουλιέλμου Α΄) (εκλογή) |
Δαυίδ Β΄ (Dàibhidh Bruis) 1329–1371 |
![]() |
5 March 1324 Παλάτι του Ντανφέρμλιν, Φάιφ γιος του Ροβέρτου Α΄ και της Ελισάβετ του Μπουργκ |
Ιωάννα του πύργου Μπέργουικ/Τουίντ 17 Ιουλίου 1328 χωρίς τέκνα Μαργαρίτα Ντράμμοντ Inchmurdach, Φάιφ 20 Φεβρουαρίου 1364 χωρίς τέκνα |
22 Φεβρουαρίου 1371 Κάστρο του Εδιμβούργου 46 ετών |
γιος του Ροβέρτου Α΄ (πρωτοτοκία) |
Οίκος των Στιούαρτ
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στιούαρτ (1371–1567)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Ροβέρτος Β΄ της Σκωτίας εγγονός του Ροβέρτου Μπρους μέσω της κόρης του Μάρτζορι Μπρους γεννημένος το 1316 ήταν μεγαλύτερος από τον θείο του Δαυίδ Β΄, όταν ανέβηκε στον θρόνο ήταν αρκετά ηλικιωμένος και ανίκανος να ασκήσει την εξουσία. Ο γιος και διάδοχος του Ροβέρτος Γ΄ της Σκωτίας που ήταν ανάπηρος μετά τον τραυματισμό του από πτώση από άλογο επίσης δεν μπόρεσε να κυβερνήσει, ακολούθησε μια σειρά από αντιβασιλείς των ανήλικων διαδόχων. Η εποχή των Στιούαρτ πέρασε περίοδο μεγάλης αδυναμίας, οι ευγενείς εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία να κερδίσουν εξουσίες σε βάρος του στέμματος, έγιναν όλο και περισσότερο ατίθασοι με αποτέλεσμα να φέρουν δυσκολίες στον βασιλιά.
Ο Ιάκωβος Α΄ της Σκωτίας προσπάθησε να περιορίσει τις ταραχές με αποτέλεσμα τη δολοφονία του. Ο Ιάκωβος Γ΄ της Σκωτίας σκοτώθηκε σε εμφύλιο ανάμεσα στον ίδιο και την αριστοκρατία της χώρας του υπό την ηγεσία του ίδιου του γιου του. Ο Ιάκωβος Δ΄ της Σκωτίας που κυβέρνησε σκληρά απέναντι στους αριστοκράτες έπεσε στη μάχη του Φλόντεν, η σύζυγος του Μαργαρίτα Τυδώρ αντιβασίλισσα για λογαριασμό του ανήλικου γιου της Ιακώβου Ε΄ της Σκωτίας εκθρονίστηκε από τους ευγενείς. Η σύζυγος του Ιακώβου Ε΄ Μαρία του Γκιζ αναζήτησε ισχυρό γαμπρό για την ανήλικη κόρη της και διάδοχο Μαρία Α΄ της Σκωτίας για να μπορεί να αντιμετωπίσει τους ευγενείς στο πρόσωπο του Φραγκίσκου Β΄ της Γαλλίας. Η Μαρία Α΄ ανίκανη να αντιμετωπίσει τους Καλβινιστές ευγενείς που ήρθαν σε σκληρή σύγκρουση μαζί της επειδή ήταν η ίδια οπαδός του Καθολικισμού, ανατράπηκε και δραπέτευσε στην Αγγλία όπου εκτελέστηκε για προδοσία εναντίον της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας. Ο γιος της Ιάκωβος Α΄ και ΣΤ΄ της Αγγλίας και της Σκωτίας από τον Οίκο των Στιούαρτ ανέβηκε αργότερα στον θρόνο της Σκωτίας και ένωσε τα δύο στέμματα.
Όνομα | Πορτραίτο | Γέννηση | Γάμος/οι | Θάνατος | Θέση στη Δυναστεία |
---|---|---|---|---|---|
Ροβέρτος Β΄ ο Στιούαρτ (Roibert II Stiùbhairt) 1371–1390 |
![]() |
2 Μαρτίου 1316 Πάισλυ, Ρένφριουσαϊρ γιος του Ουόλτερ Στιούαρτ 6ου Μεγάλου Δικαστή της Σκωτίας και της Μάρτζορι Μπρους |
Ελισάβετ Μουρ 1336 (αβέβαιης κανονικότητας) 1349 (με Παπική απαλλαγή) δέκα παιδιά[27] Ευφημία του Ρος 2 Μαΐου 1355 τέσσερα παιδιά[28] |
19 Απριλίου 1390 Κάστρο του Νταν-Ντόναλντ, Αϋρσάιρ 74 ετών |
εγγονός του Ροβέρτου Α΄ (πρωτοτοκία) |
Ροβέρτος Γ΄ (γεν. Τζων Στιούαρτ) ο Χωλός Βασιλιάς (Roibert III Stiùbhairt, An Righ Bhacaigh) 1390–1406 |
![]() |
περ. 1337 γιος του Ροβέρτου Β΄ και της Ελισάβετ Μουρ |
Αναμπέλα Ντράμοντ 1367 επτά παιδιά[29] |
4 Απριλίου 1406 Rothesay Castle περ. 69 ετών |
γιος του Ροβέρτου Β΄ (πρωτότοκος) |
Ιάκωβος Α΄ (Seumas I Stiùbhairt) 1406–1437 |
![]() |
τέλη Ιουλίου 1394 Παλάτι του Ντανφέρμλιν, Φάιφ γιος του Ροβέρτου Γ΄ και της Αναμπέλας Ντράμοντ |
Ιωάννα Μπωφόρ Καθεδρικός Ναός του Σάουθουαρκ 2 Φεβρουαρίου 1424 οκτώ παιδιά[30] |
21 Φεβρουαρίου 1437 Μπλακφρίαρς, Περθ περ. 42 ετών |
γιος του Ροβέρτου Γ΄ (πρωτοτοκία) |
Ιάκωβος Β΄ ο Πυρινοπρόσωπος (Seumas II Stiùbhairt) 1437–1460 |
![]() |
16 Οκτωβρίου 1430 Αββαείο του Χόλιρουντ, Εδιμβούργο γιος του Ιακώβου Α΄ και της Ιωάννας Μπωφόρ |
Μαρία του Χέλρε Αββαείο του Χόλιρουντ, Εδιμβούργο 3 Ιουλίου 1449 επτά παιδιά[31] |
3 Αυγούστου 1460 Κάστρο του Ρόξμπουργκ 29 ετών |
γιος του Ιακώβου Α΄ (πρωτοτοκία) |
Ιάκωβος Γ΄ (Seumas III Stiùbhairt) 1460–1488 |
![]() |
10 Ιουλίου 1451 Κάστρο του Στίρλινγκ ή Κάστρο του Αγίου Ανδρέα Στίρλινγκ γιος του Ιακώβου Β΄ και της Μαρίας του Χέλρε |
Μαργαρίτα της Δανίας Αββαείο του Χόλιρουντ 13 Ιουλίου 1469 τρία παιδιά[32] |
11 Ιουνίου 1488 Νότια του Στίρλινγκ 36 ετών |
γιος του Ιακώβου Β΄ (πρωτοτοκία) |
Ιάκωβος Δ΄ (Seumas IV Stiùbhairt) 1488–1513 |
![]() |
17 Μαρτίου 1473 Κάστρο του Στίρλινγκ γιος του Ιακώβου Γ΄ και της Μαργαρίτας της Δανίας |
Μαργαρίτα Τυδώρ Αββαείο του Χόλιρουντ 8 Αυγούστου 1503 έξι παιδιά[33] |
9 Σεπτεμβρίου 1513 Μάχη του Μπράνξτον, Νορθάμπερλαντ, Αγγλία 40 ετών |
γιος του Ιακώβου Γ΄ (πρωτοτοκία) |
Ιάκωβος Ε΄ (Seumas V Stiùbhairt) 1513–1542 |
![]() |
15 Απριλίου 1512 Παλάτι Λίνλιθγκοου, Δυτική Λοδαίννη γιος του Ιακώβου Δ΄ και της Μαργαρίτας Τυδώρ |
Μαγδαληνή της Γαλλίας (1520-1537) Καθεδρικός Νοτρ Νταμ, Παρίσι, Γαλλία 1 Ιανουαρίου 1537 χωρίς τέκνα[34] Μαρία του Γκιζ Καθεδρικός Νοτρ Νταμ, Παρίσι, Γαλλία 18 Μαΐου 1538 τρία παιδιά[35] |
14 Δεκεμβρίου 1542 Παλάτι του Φάλκλαντ, Φάιφ 30 ετών |
γιος του Ιακώβου Δ΄ (πρωτοτοκία) |
Μαρία Α΄, Βασιλική σύζυγος της Γαλλίας (Mairi Stiùbhairt) 1542–1567 |
![]() |
8 Δεκεμβρίου 1542 Παλάτι Λίνλιθγκοου κόρη του Ιακώβου Ε΄ και της Μαρίας του Γκιζ |
Βασιλιάς Φραγκίσκος Β΄ 24 Απριλίου 1558 χωρίς τέκνα[36] Λόρδος Χένρι Στιούαρτ Παλάτι Χόλιρουντ 9 Ιουλίου 1565 ένα τέκνο[37] Κόμης Τζέημς Χέπμπουρν Παλάτι Χόλιρουντ 15 Μαΐου 1567 χωρίς τέκνα[38] |
8 Φεβρουαρίου 1587 Κάστρο Φόδερινγκχεϋ, Νορθάμπτονσαϊρ, Αγγλία 44 ετών (εκτελέσθηκε) |
κόρη του Ιακώβου Ε΄ (πρωτοτοκία) |
Στιούαρτ (1567–1651)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι Στιούαρτ του Λέννοξ ένας νεότερος κλάδος του Οίκου των Στιούαρτ δεν ήταν απ'ευθείας απόγονοι του Ροβέρτου Β΄ αλλά κατάγονταν από έναν άλλο κλάδο της οικογένειας με γενάρχη τον Αλέξανδρο Στιούαρτ, 4ο Υψηλό Στιούαρτ της Σκωτίας. Στο παρελθόν η συμμαχία ανάμεσα στη Γαλλία και τη Σκωτία είχε σαν αποτέλεσμα τη μετατροπή του επωνύμου στη Γαλλική μορφή "Στιούαρτ"'. Ο γιος του κόμη του Λέννοξ Ερρίκος Στιούαρτ, λόρδος του Ντάρνλει παντρεύτηκε στον δεύτερο γάμο της τη Μαρία Α΄ της Σκωτίας, ο γιος τους Ιάκωβος ΣΤ΄ της Σκωτίας βασίλευσε με το επώνυμο Στιούαρτ.
Ο Ερρίκος ΣΤ΄ κληρονόμησε και το Αγγλικό στέμμα ως Ιάκωβος Α΄ μετά τον θάνατο της εξαδέλφης του Ελισάβετ Α΄, από τότε ενώθηκαν τα δυο στέμματα και το επίκεντρο του βασιλείου μεταφέρθηκε στην Αγγλία. Ο γιος του Κάρολος Α΄ της Αγγλίας βρέθηκε αντιμέτωπος με σκληρό εμφύλιο πόλεμο που κράτησε οχτώ χρόνια και έληξε με την εκτέλεση του, το Αγγλικό κοινοβούλιο κήρυξε την κατάργηση της μοναρχίας. Ο γιος του Κάρολος Β΄ της Αγγλίας δραπέτευσε στη Σκωτία, οι Σκωτσέζοι τον ανακήρυξαν βασιλιά τους μέχρι την εποχή που οι στρατιές του Όλιβερ Κρόμγουελ κατέλαβαν τη Σκωτία και τον οδήγησαν στην εξορία.
Όνομα | Πορτραίτο | Γέννηση | Γάμος/οι | Θάνατος | Θέση στη Δυναστεία |
---|---|---|---|---|---|
Ιάκωβος ΣΤ΄ (επίσης Ιάκωβος Α΄ της Αγγλίας και της Ιρλανδίας) (Seumas VI Stiùbhairt) 1567–1625 |
![]() |
19 Ιουνίου 1566 Κάστρο του Εδιμβούργου γιος του Ερρίκου Στιούαρτ λόρδου του Ντάρνλεϊ και της Μαρίας Α΄ |
Άννα της Δανίας Παλάτι του Παλαιού Επισκόπου, Όσλο, Νορβηγία 23 Νοεμβρίου 1589 επτά παιδιά[39] |
27 Μαρτίου 1625 Theobalds House, Χερτφορντσάιρ, Αγγλία aged 58 |
γιος της Μαίρης Α΄ (πρωτοτοκία) |
Κάρολος Α΄ (επίσης Κάρολος Α΄ της Αγγλίας και της Ιρλανδίας) (Teàrlach I Stiùbhairt) 1625–1649 |
![]() |
19 Νοεμβρίου 1600 Παλάτι του Ντανφέρμλιν, Ντανφέρμλιν γιος του Ιακώβου ΣΤ΄ και της Άννας της Δανίας |
Ερριέττα Μαρία της Γαλλίας Αββαείο του Αγίου Αυγουστίνου, Καντέρμπερι, Αγγλία 13 Ιουνίου 1625 εννέα παιδιά[40] |
30 Ιανουαρίου 1649 Παλάτι του Ουάϊτχωλ, Λονδίνο, Αγγλία 48 ετών (εκτελέστηκε) |
γιος του Ιακώβου ΣΤ΄ (πρωτοτοκία) |
Κάρολος Β΄ (επίσης Κάρολος Β΄ της Αγγλίας και της Ιρλανδίας) (Teàrlach II Stiùbhairt) 1649–1651 |
![]() |
29 Μαΐου 1630 Παλάτι του Αγίου Ιακώβου, Λονδίνο, Αγγλία γιος του Καρόλου Α΄ και της Ερριέττας-Μαρίας της Γαλλίας |
Αικατερίνη της Μπραγκάνσα Πόρτσμουθ, Αγγλία 14 Μαΐου 1662 χωρίς τέκνα[41] |
6 Φεβρουαρίου 1685 Παλάτι του Ουάϊτχωλ, Λονδίνο, Αγγλία 54 ετών |
γιος του Καρόλου Α΄ (πρωτοτοκία) |
Οίκος των Στιούαρτ (1660–1707), παλινόρθωση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μετά την αποκατάσταση της μοναρχίας οι Στιούαρτ επανήλθαν στον θρόνο της Σκωτίας αλλά τα δικαιώματα τους δεν έγιναν αποδεκτά. Το Κοινοβούλιο της Σκωτίας διαλύθηκε την εποχή του Καρόλου Β΄ και ο αδελφός του Ιάκωβος Β΄ της Αγγλίας διορίσθηκε Κυβερνήτης της Σκωτίας (1685), ο Καθολικισμός του δεν έγινε αποδεκτός και εξορίστηκε σε τρία χρόνια (1688). Η κόρη του Μαρία Β΄ της Αγγλίας και ο σύζυγος της Γουλιέλμος Γ΄ της Αγγλίας κυβερνήτης της Οράγγης έγιναν δεκτοί από το Κοινοβούλιο της Σκωτίας σαν νέοι μονάρχες και κυβέρνησαν ως συμβασιλείς.
Μια προσπάθεια να ιδρυθεί Σκωτσέζικη αυτοκρατορία μέσω του Δαρείου σχίσματος σε ανταγωνισμό με την Αγγλική αυτοκρατορία απέτυχε αφήνοντας το βασίλειο της Σκωτίας με τεράστια χρέη. Η Άννα της Μεγάλης Βρετανίας κόρη του Ιακώβου Β΄ που ανέβηκε στη συνέχεια στον θρόνο της Σκωτίας είχε πολλά παιδιά αλλά πέθαναν όλα πριν από την ίδια αφήνοντας διάδοχο του θρόνου τον ετεροθαλή αδελφό της Ιάκωβο που ήταν εκείνη την εποχή εξόριστος στη Γαλλία. Οι Άγγλοι προτίμησαν διάδοχο την Προτεστάντισσα Σοφία του Ανόβερο, οι Σκωτσέζοι αντίθετα ήθελαν τον Ιάκωβο επειδή είχε καταγωγή από τη Σκωτία και ανήκε στην οικογένεια Στιούαρτ, οι εμφύλιες προστριβές παρά λίγο να διαλύσουν την ένωση με την Αγγλία. Τα δυο έθνη για να προστατεύσουν την ένωση των στεμμάτων αποφάσισαν να ενωθούν σε ένα βασίλειο στο βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας με έναν μονάρχη και ένα κοινοβούλιο. Το βασίλειο της Σκωτίας διαλύθηκε οριστικά και το έθνος των Σκωτσέζων κυβερνήθηκε από τον βασιλιά της Μεγάλης Βρετανίας που πήρε στη συνέχεια τον τίτλο του βασιλιά του Ηνωμένου Βασιλείου.
Όνομα | Πορτραίτο | Γέννηση | Γάμος/οι | Θάνατος | Θέση στη Δυναστεία |
---|---|---|---|---|---|
Κάρολος Β΄ (επίσης Κάρολος Β΄ της Αγγλίας και της Ιρλανδίας) (Teàrlach II Stiùbhairt) 1660–1685 |
![]() |
29 Μαΐου 1630 Παλάτι του Αγίου Ιακώβου, Λονδίνο, Αγγλία γιος του Καρόλου Α΄ και της Ερριέττας-Μαρίας της Γαλλίας |
Αικατερίνη της Μπραγκάνζα Πόρτσμουθ, Αγγλία 14 Μαΐου 1662 χωρίς τέκνα |
6 Φεβρουαρίου 1685 Παλάτι του Ουάϊτχωλ, Λονδίνο, Αγγλία 54 ετών |
πρώτος γιος του Καρόλου Α΄ |
Ιάκωβος Ζ΄ (επίσης Ιάκωβος Β΄ της Αγγλίας και της Ιρλανδίας) (Seumas VII Stiùbhairt) 1685–1688 |
![]() |
14 Οκτωβρίου 1633 Παλάτι του Αγίου Ιακώβου, Λονδίνο, Αγγλία γιος του Καρόλου Α΄ και της Ερριέττας-Μαρίας της Γαλλίας |
Ανν Χάιντ Στραντ, Λονδίνο, Αγγλία 3 Σεπτεμβρίου 1660 οκτώ παιδιά[42] Μαρία της Μόντενα Ντόβερ, Αγγλία 21 Νοεμβρίου 1673 επτά παιδιά[43] |
16 Σεπτεμβρίου 1701 Σατώ ντε Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λεγ, Γαλλία 67 ετών |
δεύτερος γιος του Καρόλου Α΄ |
Μαρία Β΄ (επίσης Μαίρη Β΄ της Αγγλίας και της Ιρλανδίας) (Mairi II Stiùbhairt) 1689–1694 |
![]() |
30 Απριλίου 1662 Παλάτι του Αγίου Ιακώβου, Αγγλία κόρη του Ιακώβου Z΄ και της Ανν Χάιντ |
Γουλιέλμος Β΄ της Σκωτίας Παλάτι του Αγίου Ιακώβου 4 Νοεμβρίου 1677 τρία παιδιά (κανένα δεν επιβίωσε)[44] |
28 Δεκεμβρίου 1694 Παλάτι του Κένσινγκτον, Αγγλία 32 ετών |
εγγονή του Καρόλου Α΄ (το στέμμα της προσφέρθηκε από το Κοινοβούλιο) |
Γουλιέλμος Β΄ της Σκωτίας (επίσης Γουλιέλμος Γ΄ της Αγγλίας και Γουλιέλμος Α΄ της Ιρλανδίας) (Uilleam Orains, "William of Orange") 1689–1702 |
![]() |
4 November 1650 Χάγη, Ολλανδική Δημοκρατία γιος του Γουλιέλμος Β΄ της Οράγγης και της Μαρίας Στιούαρτ |
Μαρία Β΄ Παλάτι του Αγίου Ιακώβου 4 Νοεμβρίου 1677 τρία παιδιά (κανένα δεν επιβίωσε) |
8 Μαρτίου 1702 Παλάτι του Κένσινγκτον, Αγγλία 51 ετών |
εγγονός του Καρόλου Α΄ (το στέμμα του προσφέρθηκε από το Κοινοβούλιο) |
Άννα (επίσης Άννα της Αγγλίας και της Ιρλανδίας) (Anna Stiùbhairt) 1702–1707 Βασίλισσα της Μεγάλης Βρετανίας 1707–1714 |
![]() |
6 Φεβρουαρίου 1665 Παλάτι του Αγίου Ιακώβου κόρη του Ιακώβου Z΄ και της Ανν Χάιντ |
Πρίγκιπας Γεώργιος της Δανίας Παλάτι του Αγίου Ιακώβου 28 Ιουλίου 1683 17 παιδιά[45] |
1 Αυγούστου 1714 Παλάτι του Κένσινγκτον, Αγγλία 49 ετών |
πρώτη κόρη του Ιακώβου Ζ΄ (Χάρτα των Δικαιωμάτων 1689) |
Για τους μονάρχες μετά το 1707 βλ. Κατάλογος μοναρχών της Βρετανίας.
Ιακωβίτες διεκδικητές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Ιάκωβος Β΄ της Αγγλίας συνέχισε να διεκδικεί τους θρόνους της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Ιρλανδίας, όταν πέθανε (1701) ο γιος του Ιάκωβος Φραγκίσκος Εδουάρδος Στιούαρτ κληρονόμησε τις διεκδικήσεις του πατέρα του ως Ιάκωβος Η' της Σκωτίας και Ιάκωβος Γ' της Αγγλίας και της Ιρλανδίας. Ο Ιάκωβος Φραγκίσκος Εδουάρδος Στιούαρτ συνέχισε να είναι διεκδικητής ακόμη και μετά τη συγχώνευση των Βασιλείων της Αγγλίας και της Σκωτίας στο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας. Το 1715,ένα χρόνο μετά τον θάνατο της αδελφής του Άννας και την άνοδο στο θρόνο του εξαδέλφου τους Γεωργίου του Ανόβερο ο Ιάκωβος αποβιβάστηκε στη Σκωτία και προσπάθησε να πάρει τον θρόνο, απέτυχε και επέστρεψε στην ηπειρωτική Ευρώπη. Μια δεύτερη προσπάθεια από τον γιο του Κάρολο (1745) επίσης απέτυχε, και τα δύο παιδιά του Ιακώβου πέθαναν χωρίς νόμιμο απόγονο επιφέροντας το τέλος της οικογένειας Στιούαρτ.
- Ιάκωβος Η' της Σκωτίας ή "Ο παλαιός διεκδικητής", γιος του Ιακώβου Β΄ και διεκδικητής (1701 - 1766).
- Κάρολος Γ΄ της Σκωτίας ή Ο νέος διεκδικητής, γιος του Ιακώβου Η΄ και διεκδικητής του θρόνου (1766 - 1788), πέθανε χωρίς απογόνους.
- Ερρίκος Α΄ της Σκωτίας μικρότερος γιος του Ιακώβου Η΄ και μικρότερος αδελφός του Καρόλου Γ΄, πέθανε άγαμος (1807).
Μετά τον θάνατο του Ερρίκου Α΄ (1807) τα δικαιώματα των Ιακωβιτών πέρασαν στον Οίκο της Σαβοΐας (1807 - 1840), στη συνέχεια στον Οίκο των Αψβούργων (1840 - 1919) και τέλος στον Οίκο του Βίττελσμπαχ, σημερινός διεκδικητής είναι ο Φραγκίσκος της Βαυαρίας. Κανένας διεκδικητής του θρόνου από το 1807 δεν πίεσε να διεκδικήσει τα δικαιώματα του.
Άλλοι διεκδικητές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ιντί Αμίν, πρόεδρος της Ουγκάντα (1971 - 1979), ανακήρυξε τον εαυτό του βασιλιά της Σκωτίας (1975) και πέθανε στην εξορία (2003)[46]
- Μιχαήλ Ρογήρος Λαφόζ διεκδίκησε το πριγκιπάτο του Όλμπανυ από το 1979 και τη διαδοχή στον θρόνο της Σκωτίας.
Χρονοδιάγραμμα των Σκώτων Μοναρχών
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/el/timeline/98tf5f7mo5h8qs3h1hnow85row2bmzn.png)
Νόμοι της Ένωσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι Νόμοι της Ένωσης ήταν δίδυμοι Κοινοβουλευτικοί νόμοι που πέρασαν μεταξύ 1706 και 1707 από το Κοινοβούλιο της Αγγλίας και το Κοινοβούλιο της Σκωτίας, θέτοντας σε ισχύ τους όρους της Συνθήκης της Ένωσης, που συμφωνήθηκε στις 22 Ιουλίου 1706, μετά από παρατεταμένη διαπραγμάτευση μεταξύ των Επιτρόπων της Βασίλισσας Άννας, που εκπροσωπούσαν τα δύο κοινοβούλια. Οι Πράξεις αυτές ένωσαν το Βασίλειο της Αγγλίας και το Βασίλειο της Σκωτίας για να σχηματίσουν ένα ενιαίο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας.[47]
Η Σκωτία και η Αγγλία μοιράζονταν έναν μονάρχη από την Ένωση των Στεμμάτων το 1603, όταν ο Ιάκωβος ΣΤ΄, Βασιλιάς των Σκώτων, κληρονόμησε τον Αγγλικό θρόνο από από τη δις απομακρυσμένη εξαδέλφη του, Βασίλισσα Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας. Αν και περιγράφεται ως μια Ένωση των Στεμμάτων, πριν τους Νόμους της Ένωσης του 1707, τα στέμματα των δύο ξεχωριστών βασιλείων αναπαύονταν στην ίδια κεφαλή. Τρεις ανεπιτυχείς προσπάθειες (το 1606, 1667, και 1689) έγιναν για να ενωθούν τα δύο βασίλεια με Νόμους του Κοινοβουλίου, αλλά μέχρι τον πρώιμο 18ο αιώνα η ιδέα αυτή δεν είχε τη θέληση και των δύο πολιτικών δομών (αν όχι των ανθρώπων) για να επιτύχει, φέρνοντας έτσι τα δυο ανεξάρτητα κράτη μαζί υπό ένα μοναδικό κοινοβούλιο καθώς και έναν μοναδικό μονάρχη.
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Μοναρχία του Ηνωμένου Βασιλείου
- Κατάλογος μοναρχών της Βρετανίας
- Κατάλογος Βασιλέων των Πικτών
- Οικογενειακό δέντρο των Σκώτων μοναρχών
- κατάλογος Σκωτικών βασιλικών συζύγων
- Λόρδος Αρχιεπίτροπος στο Κοινοβούλιο της Σκωτίας
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Broun (2007), Cheese. Scottish Independence, σσ. 71–97.
- ↑ Scottish Parliament Project.
- ↑ Properly speaking, Coinneach should actually be Cionaodh, since Coinneach is historically a separate name. However, in the modern language, both names have converged.
- ↑ Skene, Chronicles, p. 83.
- ↑ Skene, Chronicles, p. 85.
- ↑ Skene, Chronicles, p. 87.
- ↑ Hudson, Celtic Kings, p. 58.
- ↑ Skene, Chronicles, p. 91; Hudson, Celtic Kings, p. 65.
- ↑ Skene, Chronicles, p. 93.
- ↑ His name is a Gaelicisation of the Norse name Hildufr (or perhaps English Eadulf); it occurs in various contemporary Gaelic forms, such as Iondolbh, found in the Duan Albanach; Ildulb is used by some historians because it correctly represents the name Hildulfr in Gaelic orthography; Eadwulf would perhaps be Idulb, hence that form is also used sometimes. The name never came into wider use in the Scottish world, or the Gaelic world more generally, and has no modern form. The name "Indulf" is a spelling produced by later medieval French influence; Hudson, Celtic Kings, p, 89.
- ↑ Skene, Chronicles, p. 94.
- ↑ Duan Albanach, 23 here; as Dub means "Black", "Dub the Black" is tautologous.
- ↑ Skene, Chronicles, p. 95.
- ↑ Skene, Chronicles, p. 96.
- ↑ Former probable because later English (speaking) sources called him "Grim"; Old Irish donn has similar meaning to Old Irish greimm, which means "power" or "authority"; see Skene, Chronicles, p. 98; Hudson, Celtic Kings, p. 105.
- ↑ Skene, Chronicles, pp. 99–100.
- ↑ Skene, Chronicles, p. 101.
- ↑ 18,0 18,1 Skene, Chronicles, p. 102.
- ↑ Anderson, Early Sources, vol. i, p. 603.
- ↑ 20,0 20,1 This name was probably only originally applied to Mael Coluim IV, Mael Coluim III's grandson, and then later confused; see Duncan, Kingship of the Scots, pp. 51–52, 74–75; Oram, David I, p. 17, note 1. Cenn Mór certainly means "great chief" rather than "big head", as sometimes thought.
- ↑ Anderson, Early Sources, vol. ii, p. 141.
- ↑ This nickname however is not attested for another three centuries, in the work of Andrew of Wyntoun.
- ↑ Later nickname. Latin Sanctus also means simply "Holy". David was never canonised.
- ↑ Annals of Ulster, s.a. 1214.6; Annals of Loch Cé, s.a. 1213.10.
- ↑ English Earls 1067-1122
- ↑ Robert The Bruce. Publisher: Heinemann. ISBN 0-431-05883-0.
- ↑ «Person Page 10210». thePeerage.com. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011.
- ↑ «Person Page 10532». thePeerage.com. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011.
- ↑ «Person Page 10211». thePeerage.com. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011.
- ↑ «Person Page 10211». thePeerage.com. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011.
- ↑ «Person Page 10211». thePeerage.com. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011.
- ↑ «Person Page 10212». thePeerage.com. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011.
- ↑ «Person Page 10143». thePeerage.com. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011.
- ↑ «Person Page 10208». thePeerage.com. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011.
- ↑ «Person Page 10190». thePeerage.com. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011.
- ↑ «Person Page 10189». thePeerage.com. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011.
- ↑ «Person Page 10190». thePeerage.com. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011.
- ↑ «Person Page 10189». thePeerage.com. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011. (απέβαλε δίδυμα ή θνησιγένεια.)
- ↑ «Person Page 10138». thePeerage.com. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011.
- ↑ «Person Page 10139». thePeerage.com. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011.
- ↑ «Person Page 10140». thePeerage.com. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011.
- ↑ «Person Page 10136». thePeerage.com. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011.
- ↑ «Person Page 10136». thePeerage.com. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011.
- ↑ «Person Page 10136». thePeerage.com. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011.
- ↑ «Person Page 10134». thePeerage.com. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2011.
- ↑ Schwartzenberg, Roger-Gérard (1980). The superstar show of government. Barron's; Original: University of California Press. σελ. 257. ISBN 0812052587. & (ISBN 9780812052589)
- ↑ «Welcome». parliament.uk. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2008.
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Alan Orr Anderson (1922), Early Sources of Scottish History: AD 500–1286 (2 τόμοι), Edinburgh
- Broun, Dauvit (2007), Scottish Independence and the Idea of Britain. From the Picts to Alexander III., Edinburgh University Press, ISBN 978-0-7486-2360-0
- Hudson, Benjamin T. (1994), Kings of Celtic Scotland, Westport
- William Forbes Skene, επιμ.. (1867), Chronicles of the Picts, Chronicles of the Scots and other Early Memorials of Scottish History, Edinburgh