Roques de Stenness
Roques de Stenness | |
---|---|
![]() | |
Stones of Stenness (en) | |
xacimientu arqueolóxicu y henge (es) ![]() | |
![]() | |
Llocalización | |
País | ![]() |
Nación constitutiva | ![]() |
Archipiélagu | Orkney |
Coordenaes | 58°59′38″N 3°12′29″W / 58.9939°N 3.2081°O |
Arquiteutura | |
Superficie | 0,8 ha |
Patrimoniu de la Humanidá | |
Referencia | 514bis-002 |
Rexón | Europa y América del Norte |
Inscripción | ) |
![]() |
Patrimoniu de la Humanidá — UNESCO | |
---|---|
![]() Círculu de piedres de Stenness. | |
Llugar |
![]() |
Criterios | Cultural: i, ii, iii, iv |
Referencia | 514rev |
Inscripción | 1999 (XXIII Sesión) |
Área | Europa y América del Norte |
![]() |
Les Roques de Stenness, o Piedres de Stenness, son un monumentu neolíticu asitiáu nes Islles Orkney, n'Escocia. Asitiar nun puexu na ribera sur d'un ríu que se coneuta col estremu sur de los llagos Stenness y Harray. El nome provién d'una pallabra en nórdicu antiguu que significa "cabu predresu". Delles pontes crucien agora esti regueru, pero d'antiguo namái podía cruciase por una calzada de piedra. El Aniellu de Brodgar atopar a aproximao 1,2 km al noroeste, al otru llau del ríu y cerca del ismu formáu ente los dos llagos. La tumba abovedada de Maeshowe ta tamién a 1,2 km al este, y nes proximidaes de Stenness pueden atopase otros monumentos similares, lo que paez indicar qu'esta área tenía una importancia ritual especial. Les roques de Stenness y el restu de monumentos neolíticos cercanos, ente ellos el pobláu de Skara Brae, fueron declaraos Patrimoniu de la Humanidá pola Unesco en 1999.[1]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/42/Standing_Stones_of_Stenness%2C_Aug_2014.jpg/280px-Standing_Stones_of_Stenness%2C_Aug_2014.jpg)
Les roques del monumentu son bloques delgaos de piedra, d'una grosez averada de 300 mm. De cuatro o hasta cinco metros d'altor, orixinalmente formaben una elipse de 12 roques d'unos 32 m de diámetru, nuna superficie llana de 44 m arrodiada por un foso. El foso ta cortáu na roca y tien hasta 2 metros de fondura y siete d'anchor, y ta arrodiáu per un terremplén de tierra, y con una sola entrada escontra'l norte. La entrada ta alliniada escontra l'asentamientu neolíticu de Barnhouse, apocayá atopáu xunto al Llagu Harray. Una de les piedres, conocida como Watch Stone o "piedra vigía" asítiase fora del círculu, al noroeste, y tien un altor de 5,6 m. Tamién hai otres roques más pequeñes, como una piedra cuadrada asitiada nel centru del círculu, na que s'atopó restos de cerámica, güesu y carbón; nel foso atopáronse tamién restos animales. Los restos de cerámica rellacionen amás esti monumentu con Skara Brae y con Maeshowe, lo que, xunto con otros nicios, fai pensar qu'esti monumentu data del añu 3000 e. C.
El círculu de roques de Stenness tuvo venceyáu con diverses tradiciones y rituales hasta'l sieglu XVIII, rellacionaos con deidaes nórdiques. Walter Scott visitó'l llugar en 1814, pero pocu dempués un granxeru decidió retirar les roques, empezando, n'avientu de 1814 cola destrucción de la llexendaria Piedra de Odín.[2] La so actuación provocó un gran refugu, polo que'l granxeru detúvose dempués de destruyir una roca y baltáu otra, que foi darréu restablecida xunto con una inexacta reconstrucción del interior del círculu, en 1906. El restu de les piedres sobrevivieron al pasu del tiempu, creando una estructura similar a la del Aniellu de Brodgar o Stonehenge.
La cantante Loreena McKennitt canta nel cantar Standing Stones del so álbum Parallel Dreams una hestoria d'amor que tien a ésti monumentu neolíticu cómo parte d'ella.
Ver tamién
[editar | editar la fonte]Referencies
[editar | editar la fonte]- ↑ «Heart of Neolithic Orkney». UNESCO Culture Sector. Consultáu'l 25 de marzu de 2015.
- ↑ «Orkneyjar – The Odin Stone». Archiváu dende l'orixinal, el 2021-01-18.
Enllaces esternos
[editar | editar la fonte]{{commonscat}
- Orkneyjar - El Círculu de Roques de Stenness Archiváu 2021-02-13 en Wayback Machine
- Maeshowe - El Círculu de Roques de Stenness